ΛΟΓΩ ΤΕΧΝΗΣ

ΛΟΓΩ ΤΕΧΝΗΣ

ART and LITERATURE from Evangelia Patera

Στον Δάσκαλο
Του Κωστή Παλαμά

Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!

Κι ότι σ’ απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,

Μην τ’ αρνηθείς! Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!

Χτισ’ το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!

Κι αν λίγη δύναμη μεσ’ το κορμί σου μένει, Μην κουρασθείς. Είν’ η ψυχή σου ατσαλωμένη.

Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθειά,

Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.

Σκάψε βαθειά.Τι κι’ αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;

Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί

Τα βάρη που κρατάς σαν ‘Ατλαντας στην πλάτη,

Υπομονή! Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Πρέπει να γίνεις εσύ ήλιος για να φωτίσεις τους σβησμένους ήλιους των άλλων...

 Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι … 

Να μην αρνιέσαι τη νιότη σου ως τα βαθιά γεράματα, 

να μάχεσαι σε όλη σου τη ζωή να μετουσιώσεις

 σε κατάκαρπο δέντρο την εφηβική σου άνθηση, 

αυτός, θαρρώ, είναι ο δρόμος του ολοκληρωμένου ανθρώπου.    

  Γιορτή της Μητέρας 

                   Είπαν του ήλιου «γιορτάζει η μάνα»

                   κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.

                   Είπαν της θάλασσας «γιορτάζει η μάνα»

                  κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.

                Το ‘μαθαν τα πουλιά, «γιορτάζει η μάνα»

               και το τραγούδι τους ξεχείλισε πλημμύρα.

                 Το ‘μαθαν τα άνθη, «γιορτάζει η μάνα»

                και μοσχοβόλησε η πλάση χίλια μύρα.

                 Τ’ άκουσε η βροχή, αλλά δεν έκλαψε

                δάκρυ δεν κάνει να κυλήσει αυτή τη μέρα.

                Τ’ άκουσε ο ουρανός κι άνοιξε διάπλατα

                πείτε ευχές, μύριες ευχές για τη μητέρα