ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ from Evangelia Patera

ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ from Evangelia Patera

Η "ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ" from Evangelia Patera

Παθητικός μέλλοντας και αόριστος (α΄, β΄) from Evangelia Patera

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΩΝ "ΞΕΝΙΚΩΝ" ΚΟΜΜΑΤΩΝ from Evangelia Patera

ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΘΕΜΑ 5ο from Evangelia Patera

TΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ 1844 from Evangelia Patera

ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΟΝΟΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ from Evangelia Patera

Τα πρώτα ελληνικά κόμματα from Evangelia Patera

Η διαμόρφωση νέων δεδομένων κατά την Επανάσταση from Evangelia Patera

Greek Archaic Period 750 - 480 B.C. from Evangelia Patera

Homeric Greece 1100 - 750 B.C from Evangelia Patera

ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΑ ΔΙΚΤΥΑ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ from Evangelia Patera

H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ from Evangelia Patera

H ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1922-1936 from Evangelia Patera

ΜΥΚΗΝΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Μυκηναϊκός πολιτισμός from Evangelia Patera

H ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ from Evangelia Patera

ΚΥΚΛΑΔΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ- http://www.projethomere.com

Η ελληνική οικονομία 19ος αιώνας -Το εμπόριο from Evangelia Patera

ΡΗΤΟΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ from Evangelia Patera

History of High School Unit 1. from Evangelia Patera

Ancient Greek Language - Unit 1 from Evangelia Patera

Να μαθαίνω γράμματα E1 - Από την Άλωση ως τον Όθωνα | COSMOTE HISTORY

Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι …

Δυο φωνές μέσα μου παλεύουν.
O νους: «Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο; Μέσα στον ιερό περίβολο των πέντε αιστήσεων χρέος μας ν’ αναγνωρίσουμε τα σύνορα του ανθρώπου.»
Μα μια άλλη μέσα μου φωνή, ας την πούμε έχτη δύναμη, ως την πούμε καρδιά, αντιστέκεται και φωνάζει:
«Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν’ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!»
Ο νους:  «Λαγαρό κι ανέλπιδο είναι το μάτι μου και θεάται τα πάντα. Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, μια παράσταση που δίνουν οι πέντε θεατρίνοι του κορμιού μου.
Κοιτάζω με απληστία, με ανείπωτη περιέργεια, και δεν έχω την αφέλεια του χωριάτη να πιστέψω, και ν΄ ανέβω απάνω στη σκηνή επεμβαίνοντας στην αιματερή κωμωδία.
Είμαι ο θαματοποιός φακίρης που ακίνητος, καθούμενος στο σταυροδρόμι των αιστήσεων, θεάται να γεννιέται και ν΄ αφανίζεται ο κόσμος, θεάται τα πλήθη να σαλεύουν και να φωνάζουν στα πολύχρωμα μονοπάτια της ματαιότητας».
«Καρδιά, απλοϊκή καρδιά, γαλήνεψε κι υποτάξου!»

Μα η καρδιά ανατινάζεται και φωνάζει: «Είμαι ο χωριάτης και πηδώ απάνω στη σκηνή κι επεμβαίνω στην πορεία του κόσμου!»

Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι.

Νίκος Καζαντζάκης
(απόσπασμα από την Ασκητική)