Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2015

Περίληψη
Περίληψη είναι ένα  κείμενο μικρής έκτασης που αποδίδει με σύντομο και περιεκτικό τρόπο το περιεχόμενο ενός ευρύτερου κειμένου.
Η περίληψη ενός κειμένου έχει στόχο να πληροφορήσει τους άλλους  για το περιεχόμενο ενός κειμένου.  Παρέχει μόνο τα ουσιώδη στοιχεία ενός κειμένου και παραλείπει τα επουσιώδη. Έχει περιεχόμενο λιτό, περιεκτικό, πυκνό και σαφές. 

Πως γράφω περίληψη

Βήμα 1ο
v  Προσεκτική ανάγνωση: Διαβάζω προσεκτικά  το κείμενο που πρέπει να «πυκνώσω».
v  Εντοπίζω το θεματικό κέντρο του κειμένου.
v  Υπογραμμίζω τις λέξεις – κλειδιά ή τις φράσεις που αποδίδουν τα βασικά νοήματα του κειμένου.
v  Γράφω σύντομους πλαγιότιτλους σε κάθε παράγραφο.

Βήμα 2ο
Γράφω την περίληψη προσεκτικά.
v  Γράφω στην αρχή της περίληψης μου μια φράση που να παρουσιάζει το θέμα του κειμένου κάνοντας αναφορά ή στον συγγραφέα ή στο θέμα,
π.χ. Στο κείμενο αυτό ο συγγραφέας μας παρουσιάζει την ιστορία μιας φώκιας ……ή
Στο κείμενο αυτό παρουσιάζεται η ιστορία μιας φώκιας……
Σύμφωνα με το συγγραφέα ……
Κατά την άποψη του συγγραφέα….
v  Ακολουθώ τη σειρά του κειμένου
v  Συνδέω τους πλαγιότιτλους με συνδετικές λέξεις.
v  Το ύφος είναι πληροφοριακό όχι ερμηνευτικό ή σχολιαστικό.

Ως συνδετικές λέξεις χρησιμοποιώ συνδέσμους και λέξεις ή φράσεις που δηλώνουν:
 Προσθήκη: επίσης, επιπροσθέτως, επιπλέον, συμπληρωματικά, ακόμα, εκτός από αυτό, κ.ά.
αντίθεση :εξάλλου, εντούτοις, όμως, ενώ, αλλά, ωστόσο, μολονότι, παρόλο που, από την άλλη πλευρά, κ.ά.  
χρονική σειρά: μετά, ύστερα, αργότερα, κατόπιν, έπειτα, προηγουμένως, στο μεταξύ, την ίδια στιγμή, κ.ά.  
 αιτία : επειδή, αφού, γιατί, γι’αυτό, εξαιτίας, αυτό οφείλεται, ο λόγος είναι, κ.ά.
έμφαση: ιδιαίτερα, μάλιστα, κυρίως, προπάντων, αξίζει να υπογραμμιστεί, θα θέλαμε να τονίσουμε, χαρακτηριστικό είναι, κ.ά.
απαρίθμηση: πρώτον, δεύτερον ….αρχικά, στη συνέχεια, ακολούθως, στην αρχή, πρώτα - πρώτα, κ.ά.
βεβαίωση: βέβαια, ασφαλώς, κατά γενική ομολογία, χωρίς αμφιβολία, το βέβαιον είναι ότι, είναι γενικά αποδεκτό, αναμφίβολα,
επεξήγηση: δηλαδή, ειδικότερα, με άλλα λόγια, αυτό σημαίνει, κ.ά.
 τόπο: πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά, στην άκρη, πέρα, μακριά, κ.ά.
Συμπέρασμα: άρα , επομένως, λοιπόν, συμπερασματικά, καταληκτικά, όπως φαίνεται, το αποτέλεσμα είναι, κ.ά.

Η περίληψη είναι ένα νέο κείμενο με το ίδιο θέμα και περιεχόμενο αλλά πολύ μικρότερο σε έκταση.

Δεν χρησιμοποιώ ως πλαγιότιτλο τη θεματική πρόταση ή την κατακλείδα της παραγράφου.
Δεν αντιγράφω το κείμενο, χρησιμοποιώ πρωτότυπες εκφράσεις ( δικές μου λέξεις και φράσεις, όχι αυτές του αρχικού κειμένου)
Δεν αλλάζω τη σειρά  του κειμένου
Δεν γράφω τα επουσιώδη
Δεν γράφω δικές μου απόψεις

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2015

ΕΝΟΤΗΤΑ 1η

«ΠΑΤΡΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ»

Ένας άντρας Μάρδος στην καταγωγή είχε επτά παιδιά. Το πιο μικρό από αυτά προκαλούσε στο άλλο πολλά κακά. Και αρχικά ο πατέρας προσπαθούσε να το συνετίσει με λόγια  επειδή όμως δε συμμορφωνόταν το οδήγησε στους δικαστές και το κατηγόρησε για όσα είχε τολμήσει και ζητούσε να εκτελέσουν το παιδί. Αυτοί έμειναν έκπληκτοι και οδήγησαν και τους δύο ενώπιον του βασιλιά Αρταξέρξη. Κι ενώ ο Μάρδος έλεγε τα ίδια, ο βασιλιάς του είπε: «Αλήθεια, θα έχεις το θάρρος να αντέξεις (να βλέπεις ) το γιο σου να πεθαίνει;» Και αυτός του είπε: «Βεβαιότατα! Γιατί και όταν αφαιρώ τις πικρές παραφυάδες των μαρουλιών, η μητέρα τους καθόλου δε λυπάται τα φύλλα και γίνεται γλυκύτερη». Αυτά, όταν άκουσε ο Αρταξέρξης, επαίνεσε τον άντρα και τον έκανε έναν από τους βασιλικούς δικαστές, λέγοντας ότι αυτός που διατυπώνει τόσο δίκαιες κρίσεις για τα παιδιά του οπωσδήποτε και στις ξένες υποθέσεις θα είναι δίκαιος δικαστής και αντικειμενικός και απάλλαξε το νέο από την τιμωρία, απειλώντας τον με θάνατο αν αποδειχθεί ότι κάνει άλλες αδικίες.


Ποιο πρόβλημα αντιμετώπιζε o πατέρας με το γιο του;
Ποια ήταν η αντίδραση του βασιλιά όταν άκουσε ότι ο πατέρας ζητούσε τη θανάτωση του γιου του; Τι του απάντησε ο πατέρας;
Σε ποιες διαδοχικές ενέργειες προχώρησε ο πατέρας προκειμένου να λογικέψει τον ατίθασο γιο του;


ΕΝΟΤΗΤΑ 3η
«ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ»


    Στην υπόλοιπη ζωή του ίσως δε θα μπορούσε κανείς να αποβάλει αυτού του είδους την εύνοια (προς γνωστούς και φίλους) · γιατί πράγματι ο ενάρετος άντρας πρέπει να αγαπά τους φίλους και την πατρίδα του και να μισεί τους ίδιους εχθρούς που μισούν και οι φίλοι του και να αγαπά τους φίλους τους·   όταν όμως υιοθετεί κάποιος το χαρακτήρα του ιστορικού, πρέπει να τα ξεχάσει όλα αυτά και πολλές φορές να επαινεί και να τιμά με τους μεγαλύτερους επαίνους τους εχθρούς του, όταν οι πράξεις τους το απαιτούν αυτό, και πολλές φορές να ελέγχει και να κατηγορεί με τρόπο ντροπιαστικό τους στενούς συγγενείς του, όταν τα σφάλματα στις πράξεις τους το επιβάλλουν. Γιατί, όπως ακριβώς, όταν  ένας ζωντανός οργανισμός χάσει τα μάτια του, αχρηστεύεται ολόκληρος, έτσι, αν λείψει η αλήθεια από την ιστορία, ό,τι απομένει από αυτήν καταντάει ανώφελο διήγημα.