Σάββατο 8 Μαρτίου 2014

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ
 Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση
 
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Αναγέννηση Εμφανίστηκε Βόρεια Ιταλία.Διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη.Μελέτη αρχαίου ελληνικού και ρωμαϊκού πολιτισμού.Βοήθησαν οι Έλληνες λόγιοι.
 
 
Η Αναγεννησιακή Φλωρεντία της Ιταλίας, η καρδιά της Αναγέννησης του Μεσαίωνα.
 
«Το δικαστήριο της Μάντοβα», Αντρέα Μαντένια.
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Ουμανισμός(Ανθρωπισμός)Έμφαση στον άνθρωπο.Αξία στη γνώση.Τυπογραφία Βοήθησε στη διάδοση.
 
 
Ο Ιωάννης Γουτεμβέργιος θεωρείται ο «πατέρας» της τυπογραφίας.
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Άνθηση τεχνών Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, γλυπτική.Μεγάλες μορφές Σάντρο Μποτιτσέλι
 
Ο Αλεσσάντρο ντι Μαριάνο Φιλιπέπι, γνωστός περισσότερο ως Σάντρο Μποττιτσέλλι, ήταν διακεκριμένος Ιταλός ζωγράφος της αναγέννησης.
 Η Γέννηση της Αφροδίτης Ουφίτσι, Φλωρεντία.
 
 Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Άνθηση τεχνών Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, γλυπτική.Μεγάλες μορφές Λεονάρδο Ντα Βίντσι Σάντρο Μποτιτσέλι
 Λεονάρδο Ντα Βίντσι Μόνα Λίζα (1503-1506)
 
Ο Μυστικός Δείπνος (1495-1498). Τοιχογραφία που σήμερα είναι αρκετά κατεστραμμένη.
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Άνθηση τεχνών Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, γλυπτική.Μεγάλες μορφές Λεονάρδο Ντα Βίντσι Σάντρο Μποτιτσέλι Μιχαήλ Άγγελος
Μιχαήλ Άγγελος Δευτέρα Παρουσία, νωπογραφία, Βατικανό, Καπέλα Σιξτίνα.
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Άνθηση τεχνών Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, γλυπτική.Μεγάλες μορφές Λεονάρδο Ντα Βίντσι Σάντρο Μποτιτσέλι Μιχαήλ Άγγελος Ραφαήλ
 
Ραφαήλ Σάντι«Παναγία του Μπαλτατσίνο», 1508.
 
«Η Σχολή των Αθηνών», Βατικανό.
 Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Άνθηση τεχνών Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, γλυπτική.Μεγάλες μορφές Λεονάρδο Ντα Βίντσι Σάντρο Μποτιτσέλι Μιχαήλ Άγγελος Ραφαήλ Έρασμος
 
Σπουδαία προσωπικότητα ήταν και ο Ολλανδός θεολόγος και φιλόλογος Έρασμος, που θεωρούσε ως αρετές την καλοσύνη και την ανοχή.
 
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Άνθηση τεχνών Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, γλυπτική.Μεγάλες μορφές Λεονάρδο Ντα Βίντσι Σάντρο Μποτιτσέλι Μιχαήλ Άγγελος Ραφαήλ Έρασμος Ουίλιαμ Σαίξπηρ
 
Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ ήταν Άγγλος ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Θεωρείται ευρέως ως ο σημαντικότερος συγγραφέας που έγραψε στην αγγλική γλώσσα και ένας από τους σημαντικότερους δραματουργούς παγκοσμίως.
 
 
"Τα Έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ" (πίνακας του σερ Τζον Γκίλμπερτ, 1849).
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Άνθηση τεχνών Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, γλυπτική.Μεγάλες μορφές Λεονάρδο Ντα Βίντσι Σάντρο Μποτιτσέλι Μιχαήλ Άγγελος Ραφαήλ Έρασμος Ουίλιαμ Σαίξπηρ Μιχαήλ Θερβάντες
 
Μιχαήλ Θερβάντες Το μυθιστόρημα «Δον Κιχώτης».
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Άνθηση τεχνών Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, γλυπτική.Μεγάλες μορφές Λεονάρδο Ντα Βίντσι Σάντρο Μποτιτσέλι Μιχαήλ Άγγελος Ραφαήλ Έρασμος Ουίλιαμ Σαίξπηρ Μιχαήλ Θερβάντες Ελ Γκρέκο (Ο Έλληνας)
 
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, γνωστός επίσης με τo ιταλικό προσωνύμιο El Greco, δηλαδή ο Έλληνας, ήταν Kρητικός ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας της Ισπανικής αναγέννησης.
 
Ο διαμερισμός των ιματίων του Χριστού, Τολέδο, Καθεδρικός Ναός. Το Μαρτύριο του Αγίου Μαυρίκιου, Εσκοριάλ.
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Άνθηση τεχνών Ζωγραφική, αρχιτεκτονική, γλυπτική.Μεγάλες μορφές Λεονάρδο Ντα Βίντσι Σάντρο Μποτιτσέλι Μιχαήλ Άγγελος Ραφαήλ Φίλιππος Μπρουνελέσκι Έρασμος Ουίλιαμ Σαίξπηρ Μιχαήλ Θερβάντες Ελ Γκρέκο (Ο Έλληνας)
 
Με την Αναγέννηση η αρχιτεκτονική υφίσταται μια βαθιά ανανέωση σχετικά με τη γοτθική παράδοση.Εμπνευστής αυτής της νέας αρχιτεκτονικής αντίληψης, στη Φλωρεντία, είναι ο Φιλίππο Μπρουνελέσκι.
 
Ο τρούλος του Καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας.
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Αναγέννηση Ανάπτυξη επιστημών Ο Nικόλαος Κοπέρνικος (19 Φεβρουαρίου 1473 – 24 Μαΐου 1543) ήταν σημαντικός Πολωνός αστρονόμος.Ο Γαλιλαίος (15 Φεβρουαρίου 1564 – 8 Ιανουαρίου 1642) ήταν Ιταλός αστρονόμος, φιλόσοφος και φυσικός.
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Επηρεάζεται η θρησκεία.Προτεσταντική Μεταρρύθμιση Οι Προτεστάντες, με επικεφαλής τον Γερμανό μοναχό Μαρτίνο Λούθηρο, εναντιώθηκαν στην εξουσία του Πάπα και στις καταχρήσεις της και δημιούργησαν ξεχωριστή γερμανική εκκλησία.
 
 Οι πρωτεργάτες της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης, Μαρτίνος Λούθηρος και Ιωάννης Κλαβίνος.
 
Ο Μαρτίνος Λούθηρος (1483 - 1546) καλείται σε απολογία στη Δίαιτα της Βορμς (1521), όπου και αρνείται να ανακαλέσει τις θέσεις του.
 
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία Αντέδρασε στην Προτεσταντική Μεταρρύθμιση.Καθολική Μεταρρύθμιση.Ο Πάπας Αλέξανδρος Στ'
 
 
Η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου αναφέρεται στη σφαγή των Γάλλων προτεσταντών από τους Καθολικούς στο Παρίσι στις 24 Αυγούστου 1572, ανήμερα του Αγίου Βαρθολομαίου.
 
 
«Η Αικατερίνη των Μεδίκων αντιμετωπίζει τα πτώματα των προτεσταντών που σφαγιάστηκαν κατά τη Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου (1572) στο Παρίσι», έργο του Εντουάρ Ντεμπά - Πονσάν, 1880.
 
Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση Αναγέννηση Πόλεμοι Προτεστάντες Καθολικοί
 
 
Πολιτικός χάρτης της Ευρώπης (1500 περίπου)
 
 Χάρτης 16ος αιώνας, πριν την Καθολική Μεταρρύθμιση.Προτεστάντες Καθολικοί
 
 
Ο Τριακονταετής Πόλεμος διεξήχθη μεταξύ των γερμανών προτεσταντών ηγεμόνων και των καθολικών ηγεμόνων, δηλαδή μεταξύ της Αυστρίας από τη μία πλευρά και της Βοημίας, Δανίας, Σουηδίας και Γαλλίας και διάρκεσε από το 1618 έως το 1648.
 
Ο Τριακονταετής Πόλεμος
 
Καθολικοί εναντίον Προτεσταντών
 
 
Προτεστάντες εναντίον Καθολικών
 
 
 Μεσαίωνας1450 1500 1517 1545μ.Χ.Αρχίζει η Καθολική Μεταρρύθμιση Η Αναγέννηση εξαπλώνεται στην Ολλανδία - Έρασμος Η Αναγέννηση εμφανίζεται στην Βόρεια Ιταλία Η Αναγέννηση εξαπλώνεται στην Γερμανία Αρχίζει η Προτεσταντική Μεταρρύθμιση με τον Λούθυρο Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση

Κυριακή 31 Μαρτίου 2013

ΛΕΥΚΑΝΤΙ -ΞΗΡΟΠΟΛΗ

ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΛΕΥΚΑΝΤΙ



Στην πρώτη αίθουσα του μουσείου βρίσκουμε, ευρήματα της προϊστορικής Ξηρόπολης, που βρίσκεται κοντά στο σημερινό χωριό Βασιλικό σε ένα λόφο ύψους 17μ και έκτασης 600 επί 150μ. Επίσης ευρήματα από τα πρωτογεωμετρικά νεκροταφεία στο Λευκαντί. Στην προθήκη 1 βρίσκεται ένα κύπελλο τρωικού τύπου(αρ. 4088), που το όνομά του παίρνει από την Τροία, όπου βρέθηκαν πολλά παρόμοια κύπελλα. Είναι της πρωτοελλαδικής περιόδου, βρέθηκε στο Λευκαντί και δείχνει τις σχέσεις της περιοχής, με την Τρωάδα και το Ανατολικό Αιγαίο. Με το νούμερο 16682 είναι αριθμημένο υστεροελλαδικό ¨βαρβαρικό¨ αγγείο που βρέθηκε και αυτό στην Ξηρόπολη. Στην ίδια προθήκη υπάρχουν δείγματα κεραμικής της μεσοελλαδικής περιόδου(2000-1650π.X.). Αντιπροσωπευτικό έκθεμα από αυτά είναι ο τεφρός ¨μινύειος¨ κάνθαρος με αριθμό 12810. Το όνομα αυτού του είδους κεραμικής προέρχεται από τον βασιλιά του Ορχομενού Μίνωα, όπου πρωτοεπισημάνθηκαν τέτοια αγγεία.

Τέλος σε αυτήν την προθήκη ενδιαφέρουσα είναι η κεραμική της Μυκηναϊκής περιόδου της Ξηρόπολης, στην οποία έχουν ερευνηθεί τρεις οικοδομικές φάσεις. Στην τελευταία φάση, έχουμε πλήθος από δραστηριότητες, ακόμη και εργαστήρια μεταλλοτεχνίας. Μυκηναϊκά πήλινα αγγεία με θαυμάσια τέχνη δηλώνουν την σπουδαιότητα του τόπου, ακόμα και αν ο Όμηρος δε το αναφέρει πουθενά. Σημαντικό είναι το πήλινο αλάβαστρο με αριθμό 12805 που ανήκει στην υστεροελλαδική περίοδο(1200-1000π.X.), με τεχνική λευκού επιχρίσματος σε σκούρο φόντο, φέρει παράσταση γρύπα, ελαφιού και ζαρκαδιού. Με τον αριθμό 1350, έχει χαρακτηριστεί, κρατήρας με παράσταση αιγοειδών, ενώ με τους αριθμούς 16499 και 1280 θραύσματα κρατήρων με παραστάσεις λέοντα και σφήγκας. Αυτά ανήκουν στην υστεροελλαδική περίοδο(1200-1400π.Χ.). Τέλος ένας Μινωικός σκαραβαίος με αριθμό 16607 από lapis lazuli,με παράσταση επιτιθέμενου λιονταριού σε αίγαγρο, φανερώνει τις σχέσεις και την επίδραση από την Αίγυπτο.

Στην προθήκη 2, έχουμε ευρήματα του οικισμού της Ξηρόπολης της τελευταίας μυκηναϊκής περιόδου και δείγματα κεραμικής από το πρωτογεωμετρικό νεκροταφείο του Λευκαντί στην θέση Σκουμπρή, του Βασιλικού. Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα είναι τα σκεύη καθημερινής χρήσης, όπως τριποδικό μαγειρικό σκεύος με αριθμό 16634. Με αριθμό 8288 βλέπουμε ένα αγγείο σε σχήμα πουλιού, που δεν είναι ελληνικό και την απομίμηση του, που βρέθηκαν στο νεκροταφείο. Από την Ιταλία έχει έρθει και το ¨βαρβαρικό¨ αγγείο με αριθμό 16682 που φέρει σχοινοειδή

διακόσμηση. Αυτά τα δύο όπως και ένα Συροπαλαιστινιακό με αριθμό 8461, που βρέθηκαν και αυτά σε τάφους, δείχνουν τις σχέσεις που είχε αναπτύξει η περιοχή και η Εύβοια γενικότερα κατά τον 12ατο και 11ατο αιώνα π.Χ. με άλλους λαούς, κυρίως λόγω του εμπορίου.

Στις προθήκες 3 και 4 έχουμε αντικείμενα, που βρέθηκαν στο πρωτογεωμετρικό νεκροταφείο(1050-885 π.Χ.) της ύστερης πρωτογεωμετρικής περιόδου(885-825 π.Χ.) και στους πρώιμης γεωμετρικής περιόδου τάφους(825-740 π.Χ.), της περιοχής Λευκαντί.



Οι ανασκαφές έγιναν το 1964, από την ελληνοβρετανική σχολή. Οι τάφοι ήταν κιβωτιόσχημοι ή λακκοειδείς και ήταν συγκεντρωμένοι κατά συστάδες, που αντιστοιχούσαν μάλλον σε γένη, που ζούσαν σε κώμες, μ΄ επικεφαλής τον βασιλιά. Οι συστάδες αυτές είναι τρεις κυρίως: της Τούμπας, του Σκουμπρή και των Παλιών Περιβολιών. Αξίζει εδώ να μιλήσουμε για τα ευρήματα της περιοχής Ξηρόπολη-Λευκαντί.

Σημαντικότεροι είναι οι τάφοι της Τούμπας, με σπουδαιότερο μνημείο το αψιδωτό, πλινθόκτιστο, ταφικό κτίσμα, του 10ου αιώνα π.Χ. το ονομαζόμενο ¨Ηρώο¨. Αυτό εξωτερικά είχε στοά με κίονες από ξύλο, είχε μήκος 47μ και πλάτος 10μ. εσωτερικά ήταν χωρισμένο σε τρία μέρη. Ήταν λιθόκτιστο 1-2μ πάνω από το έδαφος και στην συνέχεια πλινθόκτιστο. Η στέγη ήταν από πηλό. Δυτικά κατέληγε σε ξύλινη αψίδα και είχε ανοικοδομηθεί πάνω σε Μυκηναϊκούς τάφους. Οι νεκροί του Ηρώου ήταν ένας άντρας και μια γυναίκα. Τα κτερίσματά που τους είχαν αφιερώσει, ήταν χάλκινα αγγεία. Ο σκελετός της γυναίκας βρέθηκε ατόφιος, ήταν ηλικίας 25-30 χρόνων και φορούσε χρυσό στηθόδεσμο, χρυσή μάσκα και χρυσό περιδέραιο. Δίπλα στον σκελετό βρέθηκε σιδερένιο μαχαίρι με ελεφαντοστεϊνη λαβή, απόδειξη κατά τους αρχαιολόγους, ότι η γυναίκα θυσιάστηκε μετά τον θάνατο του συζύγου της. Σ΄ έναν μεγάλο χάλκινο κρατήρα, δίπλα στο σκελετό της γυναίκας βρέθηκαν τα καμένα οστά ενός άντρα, τυλιγμένα σε λινό χιτώνα, με σιδερένια όπλα ξίφος, αιχμή, λόγχη και πέτρινο ακόνι, που επιβεβαιώνουν το γένος του. Ο νεκρός δηλαδή ήταν ή στρατηγός ή μέλος βασιλικής οικογένειας. Στο δεύτερο διαμέρισμα βρέθηκαν σκελετοί τεσσάρων αλόγων με σιδερένια χαλινάρια στο στόμα τους. Επίσης, άξονας και δύο ρόδες, προφανώς άρματος, που ακολούθησαν το νεκρό πολεμιστή στο κάτω κόσμο.

Το ύφασμα που ήσαν τυλιγμένα τα οστά, μέσα στην υδρία βρέθηκε σε άριστη κατάσταση, είναι λινό, μήκους 1,4μ και αποτελεί το πιο σπουδαίο εύρημα. Φέρει ένα άνοιγμα για το κεφάλι, αλλά δεν έχει μανίκια, θα ήταν ίσως ποδήρης ανδρικός χιτώνας. Είναι στολισμένο με κοσμήματα και γεωμετρικά σχήματα και είναι αφάνταστης λεπτής τέχνης και ύφανσης. Στο πάνω μέρος γύρω-γύρω είναι φτιαγμένο με μικρές κλωστές σε κόμπους ενώ στο κάτω μέρος είναι αδιακόσμητο.

Το ύφασμα αυτό, που κάλυπτε τα οστά του άνδρα, που ετάφη κατά τον ομηρικό τρόπο γύρω στο 1100 με 1000π.Χ., θεωρείται το πιο αρχαίο, που έχει βρεθεί στον Ελλαδικό και Ευρωπαϊκό χώρο. Επειδή βρισκόταν μέσα στην χάλκινη υδρία με την τέφρα του νεκρού, διατηρήθηκε στους αιώνες άφθαρτο, μια που ερχόταν σε επαφή με τα χάλκινα τοιχώματα της υδρίας και τα οξείδια του χαλκού επιβράδυναν την αποσύνθεσή του. Όταν βρέθηκε, μεταφέρθηκε στο αρχαιολογικό μουσείο. Για να προστατευθεί το ύφασμα κατασκευάστηκε ένα δωμάτιο από ξύλο και νάιλον ώστε να εξασφαλισθούν οι ίδιες συνθήκες που επικρατούσαν μέσα στον τάφο που βρέθηκε. Και αυτό γιατί το ύφασμα ήταν υφαντό από λινάρι, που θα γινόταν σκόνη μόλις θα στέγνωνε στον ατμοσφαιρικό αέρα. Η συντήρησή του κράτησε δυόμισι χρόνια. Το ύφασμα ξεδιπλώθηκε, πλύθηκε, βρέθηκαν τα περισσότερα κομμάτια του, ράφτηκε πάνω σε υφαντό από βαμβακερό νήμα, μελετήθηκε και βρέθηκε ο τρόπος κατασκευής του: στημόνι, υφάδι, κρόσσια και κόμποι. Πρόκειται για υφαντό από δίκλωνη κλωστή λιναριού, με δεκαπέντε στημόνια και δεκαπέντε υφάδια στον πόντο. Δεύτερο ύφασμα στον Ελλαδικό χώρο βρέθηκε στον τάφο της Βεργίνας.

Μέσα στον τάφο υπήρχαν επίσης: μια δίχρωμη οινοχόη, πήλινες κούπες και φλασκιά, μια πυξίδα, ένα κύπελλο, όστρακα, ψήφοι και πήλινες χάντρες. Όσον αφορά την ερμηνεία του μνημείου, η πρόταση των ανασκαφέων θεωρεί ότι το οικοδόμημα ίσως αρχικά αποτελούσε την κατοικία ενός πολύ σημαντικού προσώπου, ίσως άρχοντα της περιοχής, που μετά τον θάνατο του μετατράπηκε σε ταφικό μνημείο και καλύφθηκε με τύμβο.

Σε ομάδες τάφων στην θέση ¨παλιά περιβόλια¨ και στην θέση ¨Σκουμπρή¨, τα αντικείμενα που βρέθηκαν, έχουν εισαχθεί κυρίως από την Κύπρο, Ανατολή και Αττική και δείχνουν και αυτά τις σχέσεις της περιοχής, με το Αιγαίο και την Ανατολή κατά τον 10ο και 11ο αιώνα π.Χ. Αυτά είναι: φλασκί από την Κύπρο, πρωτογεωμετρική Αττική πυξίδα του 825 π.Χ., αμφορίσκος, πυξίδα, αγγεία σε σχήμα πουλιού, φιάλη με προχόη σε σχήμα βάρκας, διάτρητο καλάθι, χρυσά δαχτυλίδια, σκουλαρίκια, πρωτογεωμετρικός πήλινος κένταυρος που βρέθηκε σπασμένος και μοιρασμένος σε δύο τάφους, και περιδέραιο Κυπριακό ίσως, από φαγεντιανή, που αποτελείται από 293 χάντρες που απεικονίζουν την ΄Ίσιδα και τον Ώρο και φυλάσσονται στην προθήκη 3.

Στην προθήκη 4 βρίσκονται: Οινοχόη με αριθμό 16602 και κρατηρίσκος με αριθμό 16491 αττικής προέλευσης και τα δύο. Αγγεία από φαγεντιανή σε σχήμα τσαμπιού σταφυλιών με αριθμό 16608-9, ωοειδής αμφορίσκος με αριθμό 16610, δακτυλιόσχημο αγγείο από φαγεντιανή με αριθμό 16611, αγγείο σε σχήμα ζώου με αριθμό 16684, ξαπλωμένο λιοντάρι από φαγεντιανή με αριθμό 16612, αγγείο σε σχήμα ροδιού με αριθμό 16683 περιδέραιο αιγυπτιακής εισαγωγής από 53 φυλακτά, με καθιστές μορφές και κεντρική μορφή την Ίσιδα που τρέφει τον Ώρο με αριθμό 8766. Πήλινο άλογο που μεταφέρει αμφορίσκους πάνω σε τροχούς, το οποίο είναι αττικό παιχνίδι και με αριθμό 16685. Χάλκινοι τροχοί από Κυπριακό υποκρατήρα(βάση όπου τοποθετείται ο κρατήρας). Χρυσά ελάσματα, δαχτυλίδια πρωτογεωμετρικής περιόδου, σκουλαρίκια, δύο χάντρες από ορεία κρύσταλλο(αριθμός 8651) και μια χρυσή (αριθμό 8644) και τέλος ένα κύπελλο τοπικής παραγωγής, με αριθμό 16492, που η λαβή του καταλήγει σε σχήμα ποδιού, της πρωτογεωμετρικής περιόδου.

Στην Πέμπτη προθήκη τα εκθέματα προέρχονται από τα νεκροταφεία Σκουμπρή και Τούμπα του Λευκαντί. Είναι αντικείμενα, είτε τοπικών εργαστηρίων, είτε ξένης προέλευσης και είναι τα εξής: αττική πυξίδα αριθμός 8497, οινοχόη αριθμός 8676, πυξίδα με παράσταση πλοίου, πουλιών και ψαριών με αριθμό 16633, χάλκινες πόρπες αττικοβοιωτικού τύπου με αριθμό 9802, τμήμα περόνης από επιχρυσωμένο σίδηρο με αριθμό 8519. Από χρυσό, ένα διάδημα, μια ταινία, σκουλαρίκια με σπείρα, χρυσός σφικτήρας για τα μαλλιά και χρυσό επιστήθιο κόσμημα σε σχήμα μηνίσκου. Ψήφοι από κρύσταλλο, σκαραβαίος από φαγεντιανή και χρυσό κιβωτιόσχημο φυλαχτό από στεατίτη σε σχήμα ναΐσκου, εισηγμένα από Φοινίκη, ημισφαιρική χάλκινη φιάλη, οινοχόη με λαβή σε σχήμα λωτού και ψήφος από κρύσταλλο και χρυσή πόρπη μαρτυρούν την ανάπτυξη της μεταλλοτεχνίας.

Τέλος ευρήματα του τέλους του 8ου αιώνα π.Χ. είναι κυρίως κεραμικά και τα βρίσκουμε στην προθήκη 23.


Σάββατο 24 Μαρτίου 2012

ΤΕΧΝΗ


















Vincent van Gogh. Mulberry Tree. October 1889









Claude Monet

















The Birth of Venus, Alessandro Botticelli, 1486, egg tempera on canvas, Uffizi













Αντρέα Μαντένια - Oculus in the Camera Degli Sposi





























ΡΑΦΑΗΛ
















Μιχαήλ Άγγελος

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

ΑΛΕΞΙΑΣ

Η Άννα Κομνηνή, στο έργο της Αλεξιάς, που αποτελεί βασική πηγή της χρονικής περιόδου που βασίλεψε ο πατέρας της Αλεξίος Α΄ Κομνηνός, περιγράφει μια σειρά από συνωμοσίες εναντίον του πατέρα της, και εναντίον των συμφερόντων της αυτοκρατορίας. Μολονότι το έργο της είναι αξιόλογο και μας προσφέρει πλούσιες πληροφορίες για την περίοδο αυτή, είναι απαραίτητο, να λάβει ο καθένας μας υπόψη την αδυναμία που έτρεφε η ίδια στον πατέρα της και ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την αντικειμενική παρουσίαση των γεγονότων.

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011

3ωρη παρουσίαση στους μαθητές Α Γυμνασίου -στο μάθημα της Ιστορίας

Δημιουργήσαμε με τους μαθητές ένα ΒLOG, στη συνέχεια χωρίσαμε τα παιδιά σε ομάδες όπου κάθε μια επεξεργάστηκε ξεχωριστό υλικό σχετικά με τη διδακτική ενότητα, στο μάθημα της ιστορίας, "Μυκηναϊκός Πολιτισμός'(π.χ.γεωγραφικό και χρονολογικό πλαίσιο,κιονωνική και οικονομική οργάνωση,έργα,τρόπος εξάπλωσης κ.τ.λ.)







Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της μυκηναϊκής Ελλάδας στην περίοδο της ακμής αρχίζουν τώρα να διαγράφονται:ένας μεγαλύτερος και 'πλουσιότερος'πληθυσμός, μια παραγωγικότερη γεωργία, προσανατολισμένη κυρίως στα δημητριακά,τις ελιές και την εκτροφή προβάτων, μια οικονομικη οργάνωση βασισμένη στην αποθήκευση,στην αναδιανομή και πιθανόν την εξαγωγή πλεονασμάτων, μια κοινωνία συγκεντρωτική και ιεραρχημένη με πολλές δραστηριότητες εξαρτημένες απο το ανάκτορο, τέλος μια άνευ προηγουμένου πρόοδος στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων.....
....Aν όμως θέλουμε να εντοπίσουμε τη φυσική παρουσία των Μυκηναίων σε μια δεδομένη περιοχή έξω απο τον ελλαδικό χώρο, θα πρέπει να αναζητήσουμε αρχαιολογικά τεκμήρια με κοινωνική και πολιτιστική σημασία, είτε ατομική είτε συλλογική,βαθύτερη απο αυτές των χρηστικών προϊόντων.Η μορφή των κατοικιών, όπως και η ταφική αρχιτεκτονική, τα έθιμα ταφής και τα κτερίσματα προσφέρουν ένα καλό πεδίο για την έρευνα σ'αυτόν τον τομέα.

(R.Treuil,Οι Πολιτισμοί του Αιγαίου,Εκδ.Καρδαμίτσα,Αθήνα 1996)



ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
Α. Συνδυάζοντας τις ιστορικές σας γνώσεις και τις πληροφορίες που δίνονται στο παραπάνω κείμενο να αναφέρεται τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του μυκηναϊκού κόσμου.

atlantida

Η Χαμένη Ατλαντίδα
Ανάμεσα στην ιστορία και τον θρύλο.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ - Lost Atlantis“Ακουσε λοιπόν Σωκράτη μια πολύ παράξενη παράδοση που όμως είναι εντελώς αληθινή, όπως τη διηγήθηκε κάποτε ο πιο σοφός από τους επτά σοφούς, ο Σόλωνας...”
Πλάτων “Τίμαιος”

Ηταν πράγματι μια παράξενη παράδοση, μια θαυμαστή ιστορία αυτή που άκουσε ο Σόλωνας από τους Αιγύπτιους ιερείς και την κατέγραψε ο Πλάτωνας στους πασίγνωστους πια διαλόγους του “Τίμαιος” και “Κριτίας”. Μια ιστορία που παρά το ότι ο Πλάτωνας ισχυρίζεται ότι είναι εντελώς αληθινή συνεχίζει να παραμένει τυλιγμένη στη χρυσόσκονη του θρύλου και του μυστηρίου. Μια ιστορία για έναν θαυμαστό λαό της αρχαιότητας και μια εκπληκτική ήπειρο : τη θρυλική Ατλαντίδα που μεγαλούργησε για αιώνες ολόκληρους, γνώρισε την οργή του προστάτη της, Θεού Ποσειδώνα και καταποντίστηκε στα βάθη του ωκεανού…

(…) Αλλα ο Θεός των Θεών, ο Δίας που κυβερνά εύνομα, κατάλαβε ότι ενας ενάρετος λαός είχε ξεστρατήσει και θέλησε να τον τιμωρήσει για να σωφρονιστεί και να φρονιμέψει. Συγκάλεσε λοιπόν όλους τους Θεούς στα σεβάσμια ανάκτορα του, που επειδή βρίσκονται στο κέντρο του κόσμου τα βλέπουν όλα καθαρά και αφού συγκεντρώθηκαν όλοι τους είπε…”
Πλάτων “Κριτίας”

Α ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Το Blog αυτό φτιάχτηκε στα πλαίσια της Γ΄φάσης Επιμόρφωσης στις 07-10-2011, για τη χρήση των νέων τεχνολογιών στα φιλολογικά μαθήματα.